Biurokracja

Biu­ro­kra­cja Ludwig von Mises Tłum.: Jan Klos Insty­tut Libe­ralno Kon­ser­wa­tywny Lublin ISBN: 83 – 902282-5 – 4 Cena: wraz z wysyłką 17 zł

Zamó­wie­nia pro­simy kie­ro­wać na adres: fijorr@fijorr.com na konto:
73 1140 2004 0000 3702 4815 4485 w mbank na Fijorr Publishing

Jeśli pań­stwowa kolej czy poczta dzia­łają gorzej niż kolej czy poczta pry­watna, to nie zna­czy, że urzęd­nicy pań­stwowi są gorsi od pry­wat­nych, lecz że cia­sny kaftan biu­ro­kra­tyczny para­li­żuje ini­cja­tywę jed­no­stek, odbie­ra­jąc im moty­wa­cję i ini­cja­tywę cha­rak­te­ry­styczną dla ludzi dzia­ła­ją­cych w sys­te­mie kapi­ta­li­stycz­nym. To tłu­ma­czy także dla­czego w insty­tu­cjach pań­stwo­wych spo­tyka się mniej inno­wa­cji czy wyna­laz­ków niż w fir­mach pry­wat­nych, zarzą­dza­nych w opar­ciu o mecha­nizm cen i rynek.
„Orga­ni­za­cja biu­ro­kra­tyczna i socja­lizm – pisze Mises – ozna­czają sta­gna­cję i zacho­wa­nie metod zacho­waw­czych, pod­czas gdy orga­ni­za­cja w opar­ciu o zasady rynku kapi­ta­li­stycz­nego to postęp i pro­spe­rita”.
Obrońcy socja­li­zmu nazy­wają się postę­pow­cami, gdy w rze­czy­wi­sto­ści są zwo­len­ni­kami sztyw­nej rutyny, ogra­ni­czeń i stra­chu przed zmia­nami. Mówią o sobie „libe­ra­ło­wie”, „pio­nie­rzy wol­no­ści” pod­czas gdy w rze­czy­wi­sto­ści robią wszystko by wol­ność oby­wa­teli mak­sy­mal­nie ogra­ni­czać. „Nazy­wają sie­bie rewo­lu­cjo­ni­stami – pisze Mises – lecz pra­gną stwo­rzyć wszech­władny rząd.”
W efek­cie, zamiast obie­ca­nego raju i dobro­bytu two­rzą gigan­tyczne, nudne i nie­sprawne biuro, w któ­rym oby­wa­tele mają wyko­ny­wać pod­rzędne, bez­myślne i czę­sto irra­cjo­nalne funk­cje. Pod dyk­tando wszech­wie­dzą­cych uzur­pa­to­rów elit wspie­ra­nych przez pań­stwowy apa­rat przy­musu. Takim mode­lem posłu­guje się obec­nie Unia Euro­pej­ska.
Czy ist­nieje lekar­stwo na biu­ro­kra­cję? – zadaje sobie pyta­nie Mises, i od razu odpo­wiada: Jest nim tylko roz­są­dek i wie­dza. One mogą nas przed tą ponurą wizją znie­wo­le­nia uchro­nić. Zna­ko­mi­tym i boga­tym źró­dłem tej wie­dzy jest wła­śnie „Biu­ro­kra­cja” Ludwiga von Misesa.