Jan Winiecki nie żyje!

chat-dymki
1

pobrane

Zmarł profesor Jan Winiecki, wybitny ekonomista polski oraz miły i życzliw człowiek. przyjaciel naszego wydawnictwa. Jeden z nielicznych ekonomistów akademickich i zawodowych, który nie wstydził się swych wolnorynkowych przekonań. Głosił je i walczył o nie.  Sam z własnej inicjatywy, zadzwonił mniej więcej 10 lat temu do nas z gratulacjami z okazji wydania książki amerykańskiego myśliciela i wolnorynkowca, Thomasa Sowella, Ekonomia dla każdego. Był zafascynowany Sowellem, dzięki nam obaj panowie zostali przyjaciółmi i korespondowali ze sobą. Profesor dzwonił do na co kilka miesięcy dowiadując się, jak nam idzie. Każdą pozytywną wiadomość okraszał słowami: jakże się cieszę. Był kibicem naszych zmagań z głównym nurtem, z keynesizmem, a ostatnio nawet zaangażował się w popularyzację szkoły austriackiej. Służył radą, pomocą, jeszcze parę tygodnie temu wymieniliśmy uwagi na temat planu Morawieckiego. RIP.

Profesor Jan Winiecki nie pchał się na afisz, dlatego nawet w środowiskach liberalnych był stosunkowo mało znany. Będzie nam Go bardzo brakować.  Wybitny ekonomista, orędownik liberalizmu, ceniony w kraju – a jeszcze bardziej za granicą – zarówno za olbrzymi i oryginalny dorobek naukowy, jak i  za działalność publicystyczno-polemiczną oraz pracę w ważnych krajowych i międzynarodowych instytucjach gospodarczych.

Nasze Towarzystwo zawdzięcza mu bardzo wiele. Był w wąskim gronie pomysłodawców i inicjatorów powstania TEP. Przez ponad dwadzieścia lat pozostawał jego głównym filarem. Mimo ciężkiej choroby do niemal ostatnich chwil bardzo aktywnie uczestniczył w pracach Towarzystwa – i to w sposób, który odciskał piętno na nas wszystkich. Chętnie dzielił się swoją wiedzą i zarażał zapałem do najróżniejszych przedsięwzięć…

Był dobrym i cenionym ambasadorem polskiej ekonomii na świecie – o czym mogą świadczyć jego bardzo liczne publikacje w międzynarodowych czasopismach naukowych i renomowanych wydawnictwach, takich jak Routledge, Edward Elgar czy Peter Lang.

Wiele zawdzięczają mu ośrodki akademickie i środowiska naukowe Warszawy, Lublina, Rzeszowa, Krakowa, Łodzi – a także Ålborga i Frankfurtu nad Odrą (Viadrina University).

Nieobca była mu też działalność w krajowych i międzynarodowych instytucjach gospodarczych (Rada Polityki Pieniężnej i  European Bank of Reconstruction and Development).

Był człowiekiem niezwykłej energii i pracowitości. Pozostając zdecydowanym przeciwnikiem kolektywizmu i planowania w skali makro – w skali mikro precyzyjnie planował i realizował swoje kolejne przedsięwzięcia naukowe i organizacyjne. Nie zwalniał tempa do samego końca. Dorobek publikacyjny jego ostatnich trzech lat przyprawia o zazdrość wielu z nas.

W 2014 r. Edward Elgar opublikował Jego Economic Futures of the West. W 2015 w wydawnictwie Peter Lang ukazały się Jego Memoirs of a (Highly) Political Economist: i faktycznie profesor Jan Winiecki był przedstawicielem ekonomii politycznej w najlepszym tego słowa znaczeniu, w tradycji klasyków tego nurtu – Adama Smitha i Miltona Friedmana.  Polemiczną werwę miał nie mniejszą niż ten ostatni. Polemizował bezkompromisowo, a często bardzo ostro, mając świadomość kosztów i konsekwencji takiej postawy. Czasem wystawiano mu za to słony rachunek.

W 2016 zdążył jeszcze wydać w Central European University Publications Shortcut or Piecemeal: Economic Development Strategies and Structural Change – książkę pod wieloma względami podsumowującą Jego wieloletnie rozważania nad rozwojem gospodarczym.

Profesor Jan Winiecki był też Przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego naszej jubileuszowej konferencji XX-lecia TEP, która odbyła się w listopadzie 2015 r. Wkrótce ukaże się książka postkonferencyjna zawierająca także i jego rozdział – niestety już ostatni, jaki napisał.

Jego działalność była bardzo różnorodna. Szerokie grono czytelników i uczestników dyskusji na żywo poznało Go jako doskonałego publicystę i polemistę. Inni zaś zetknęli się z jego pasją na polu krzewienia wiedzy ekonomicznej i ideałów wolności wśród młodzieży akademickiej (Konkursy Młodego Ekonomisty) i – co było dla Niego szczególnie ważne – nauczycieli szkół średnich. Za tę ostatnią działalność nasze Towarzystwo zostało w 2007 roku nagrodzone przez amerykańską Atlas Foundation specjalną międzynarodową nagrodą im. Sir Antony’ego Fishera dla najbardziej innowacyjnych projektów w skali światowej – choć naprawdę nagroda należała się właśnie Jemu. Profesor Winiecki nie wahał się dzielić swymi sukcesami z innymi.

Dom i ogród Jana i Elżbiety Winieckich w podwarszawskim Świdrze przez wiele lat były miejscem niezapomnianych spotkań ekonomistów i nie-ekonomistów związanych ze środowiskiem liberalnym. W ostatnich latach z grona bywalców nieodwracalnie ubyło kilka ważnych postaci, potem właściciele przenieśli się na stałe do centrum Warszawy – skończyły się bogate intelektualnie i towarzysko świdrzańskie garden parties, a teraz odszedł ich organizator i dobry duch.

Będzie nam Go bardzo brakowało.

Towarzystwo Ekonomistów Polskich

Udostępnij mądry artykuł!

Komentarze

  1. marcinach pisze:

    Fakt, szkoda. Mysłałem, że napisze jeszcze książki typu „Instytucje kapitalistycznej gospodarki rynkowej” lub podręcznik ekonomii. Ktoś go kiedyś nazwał polskim Miltonem Friedmanem. Jego felietony ekonomiczne pierwsza klasa… szkoda, RIP.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *