|
|  |
|
Właśnie oglądałem w telewizji coś absolutnie szokującego: fanatyczny tłumek sekciarzy nie dopuścił księży katolickich do krzyża przed Pałacem Prezydenckim. Działo się to przy bierności straży miejskiej, policji i BOR. Na koniec rząd i Kancelaria Prezydenta ustąpiły sekciarzom i pisowski krzyż nadal stoi.
TVN24 donosi: „Stanowiska PiS i Episkopatu nie są od siebie odległe – przekonuje PiS, chociaż partia Jarosława Kaczyńskiego chce, by krzyż pozostał pod Pałacem Prezydenckim do czasu postawienia pomnika, a duchowni apelują o jego przeniesienie. – Nasze stanowisko partii nie kłóci się z tym prezentowanym przez Kościół – przekonywał w TVN24 Mariusz Kamiński”
Dla każdego katolika, który zastanawia się nad przyszłością Kościoła w Polsce, ostatnie wypadki muszę być bolesne. Wiele wskazuje na to, że Kościół dokonuje właśnie samounicestwienia, dając się sprowadzić do roli satelity dla partii politycznych.
Zawsze ceniłem Wojciecha Cejrowskiego, a jego słynny „WC kwadrans” należał do moich ulubionych programów. Niestety, potem obserwować można było regres jest twórczości, który zaczął się wyrażać przez rozmaite dziwactwa: najpierw zaczął chodzić boso po ulicach i studiach telewizyjnych, potem zrezygnował z polskiego obywatelstwa. Już wtedy zacząłem się zastanawiać czy jest to tylko niegroźne dziwactwo, czy coś poważniejszego?
Ekonomiści są zdania, że rządowi Donalda Tuska nie chodzi o żadne reformy i poprawę państwa, lecz wyłącznie o słupki popularności.
Podatki są z gruntu szkodliwe. Od podatków nie przybywania ani pieniędzy, ani produkcji, ani tym bardziej motywacji do działania czy inwestowania. Podatki są grą u sumie ujemnej; wszyscy – poza garstką polityków – na nich tracą.
Krytykując na blogu Towarzystwa Ekonomistów Polskich (http://www.tep.bblog.pl/) plany zakupu banku BZ WBK przez quasi państwowy bank PKO BP, w akapicie poświęconym finansowaniu transakcji, prof. Leszek Balcerowicz (prezes TEP) pisze m.in.:
Do godnego uczczenia rocznicy bitwy grunwaldzkiej stanęły niedawno w szranki nie tylko bractwa rycerskie i miłośnicy historii, lecz, jak to się mówi, „cała Polska”. I słusznie, bo zwycięstwo w 1410 r. zatrzymało na jakiś czas germanizację naszego kraju. Obawiam się jednak, że cień rocznicy 15 lipca przykrył inną ważną rocznicę przypadającą w dniu następnym. Otóż, 16 lipca minęło 50 lat od podpisania przez rządy Stanów Zjednoczonych i Polski bardzo ważnego układu. Co to za układ?
Natchniony dniem mych urodzin, ciągle jeszcze fizycznie i umysłowo sprawny, zacząłem sięgać pamięcią do lat przeszłych, aby me wspomnienia przelać na papier. Ze starych listów i własnej pamięci starałem się odgrzebać pierwsze zdarzenia, które 50 lat później doprowadziły mnie do dnia dzisiejszego i mej emigracyjnej, amerykańskiej teraźniejszości. Doszedłem do wniosku, że tymi przełomowymi były zdarzenia związane z mym pierwszym wyjazdem z Polski do Finlandii i Szwecji w roku 1960. Ponieważ pamięć jest ulotna, a moje listy i notatki poginęły w czasie wielokrotnych przeprowadzek, pomyślałem sobie, że cześć mojej historii może znajdować się w polskim Instytucie Pamięci Narodowej, IPN.
Przelew pieniędzy z konta bankowego, wykonany on-line 3 czerwca 2010 znalazł się na koncie adresata, dopiero 4 – 5 dni później. W dniu dyspozycji (3 VI) kwota przelewu zniknęła z salda właściciela, by pojawić się na saldzie odbiorcy przelewu 4 a czasem nawet 5 dni później. Co działo się z tymi pieniędzmi przez ten czas? Do kogo one należały? Kto korzystał z tej
Nazywam się Jan Maria Fijor, w 1985 roku wyemigrowałem do Ameryki gdzie byłem m. in. barmanem, handlowcem, sprzedawałem okna, komputery, nieruchomości, ubezpieczenia, byłem także maklerem w Metlife Financial Services. Po 20 latach wróciłem do kraju, gdzie prowadzę wydawnictwo Fijorr Publishing. | Czytaj Więcej
 | Tad Witkowicz |
 | Romano Amerio |
 | Paul Johnson |
