Niepoprawna politycznie historia St. Zjedn.

Nie­po­prawna poli­tycz­nie histo­ria St. Zjedn. Tho­mas Woods, Jr. Tłum.: Mar­cin Zie­liń­ski War­szawa 2007 ISBN: 83 – 89812-41-x Cena: 30 zł zł

Zamó­wie­nia pro­simy kie­ro­wać na adres: fijorr@fijorr.com prze­lew pro­simy wysy­łać na konto: 73 1140 2004 0000 3702 4815 4485 w mbank na nazwi­sko Jan M. Fijor

„Szu­kamy tylko nie­wy­kwa­li­fi­ko­wa­nych kandydatów”

Bovard słusz­nie zauważa, że odczu­cia admi­ni­stra­cji co do akcji afir­ma­cyj­nej naj­le­piej odzwier­cie­dla pro­ces rekru­ta­cji pra­cow­ni­ków przez agen­cje fede­ralne. W 1995 roku Pen­ta­gon ogło­sił, że „do awan­swaw­nia peł­no­spraw­nych, bia­łych męż­czyzn potrzebne jest spe­cjalne pozwo­le­nie”. Wydany przez Agen­cję ds. Żyw­no­ści i Leków (Food and Drug Admi­ni­stra­tion) „Porad­nik o rów­nych szan­sach przy zatrud­nia­niu pra­cow­ni­ków” (Equal Employ­ment Oppor­tu­nity Hand­book) radził, aby przy szu­ka­niu kan­dy­da­tów do pracy zmniej­szyć naci­ski na takie urzęd­ni­cze czy biu­rowe wyma­ga­nia, jak „zna­jo­mość zasad gra­ma­tyki” i „umie­jęt­ność pisa­nia bez błę­dów”, gdyż mogą one nega­tyw­nie wpły­nąć na zain­te­re­so­wa­nie ze strony „mają­cych zbyt mało wie­dzy przed­sta­wi­cieli grup i jed­no­stek z upo­śle­dze­niami”. Znacz­nie więk­szy absurd stał się jed­nak udzia­łem Służby Leśnej Sta­nów Zjed­no­czo­nych, którą kry­ty­ko­wano za to, że zatrud­niała zbyt mało kobiet na sta­no­wi­sku stra­ża­ków. Z tego powodu Służba Leśna dała ogło­sze­nie: „szu­kamy tylko nie­wy­kwa­li­fi­ko­wa­nych kan­dy­da­tów”. Dalej można prze­czy­tać, że „roz­wa­żymy zgło­sze­nia tylko tych kan­dy­da­tów, któ­rzy nie speł­niają stan­dar­dów [tj. wyma­gań zawo­do­wych]”. Wiemy teraz, że wsku­tek tej dzi­wacz­nej poli­tyki nie obsa­dzono klu­czo­wych sta­no­wisk w jed­nost­kach straży pożar­nej, wła­śnie z powodu braku nie­wy­kwa­li­fi­ko­wa­nych kandydatów.

CNN-owska poli­tyka zagraniczna

Clin­ton dys­po­no­wał ogromną swo­bodą w dzie­dzi­nie poli­tyki zagra­nicz­nej i nawet jego rze­komi opo­nenci się temu nie sprze­ci­wiali. Jed­nak to wła­śnie na are­nie mię­dzy­na­ro­do­wej popeł­nił Clin­ton naj­wię­cej pomy­łek. Ich skutki bywały czę­sto kata­stro­falne. Eme­ry­to­wany pod­puł­kow­nik Sił Powietrz­nych Buzz Pat­ter­son napi­sał w swo­jej książce Rec­kless Disre­gard (Bez­myślne lek­ce­wa­że­nie), że Clin­ton pro­wa­dził „CNN-owką dyplo­ma­cję – poli­tykę zagra­niczną pro­wa­dzoną przez wia­do­mo­ści tele­wi­zyjne i son­daże wybor­cze”. Wódz naczelny, Clin­ton, w ciągu ośmiu lat swej pre­zy­den­tury aż czter­dzie­ści cztery razy wysłał ame­ry­kań­skich żoł­nie­rzy za gra­nicę. Przez poprzed­nie czter­dzie­ści pięć lat ame­ry­kań­skie siły zbrojne inter­we­nio­wały poza kra­jem tylko osiem razy. Pat­ter­son stwier­dził, że „ame­ry­kań­ski żoł­nierz prze­stał być obrońcą ojczy­zny, a stał się wędrow­nym obrońcą pokoju”.
frag­ment ksiązki

Tho­mas Woods Jr należy od lat do ści­słego grona współ­pra­cow­ni­ków Insty­tutu Misesa w Ala­ba­mie. Z wykszta­łe­nia i zawodu jest histo­ry­kiem mocno prze­siąk­nięty szkołą austriacką i jej podej­ściem do ana­lizy dzie­jów. Widać to w jego ksiaż­kach, widać w Nie­po­praw­nej histo­rii”, która jest spoj­rze­niem na histo­rię Sta­nów Zjed­no­czo­nych z punktu widze­nia inte­re­sów ludzi, któ­rzy ją two­rzyli, a także tych, któ­rzy pono­sili kon­se­kwen­cje ich dzia­ła­nia. Woods wybrał zagad­nie­nia, co do któ­rych — wyda­wa­łoby się — nikt nie ma wąt­pli­wo­ści; kolo­ni­za­cja, rasizm, wojna domowa, FDR, New Deal, zimna wojna i wiele innych obro­słych mitami złej Ame­ryki i opie­kuń­czych przy­wód­ców. Jed­nakże bliż­sze spoj­rze­nie rzuca cień na tych ostat­nich, ujaw­nia­jąc praw­dziwe przy­czyny ich dzia­ła­nia, a zwłasz­cza bez­miar szkód przez nie wyrzą­dzo­nych. Książkę czyta sie jak sen­sa­cyjną powieść. Jest ona także lek­cją dla hagio­gra­fów i orto­dok­syj­nych patrio­tów, że nie wszystko co odziano w szaty naro­dowe i reto­rykę ojczyź­nianą słu­żyło naro­dowi dobrze. Przy­da­łaby się taka książka Pola­kom. Jan Bereta