I proszę się nie kłopotać odcinaniem mi dostępu do bloga… nic więcej nie napiszę, bo nie warto — jedyne co warto, to przeczytać książkę w oryginale, bo jest naprawdę piękna.

pozdrawiam serdecznie
Anna K.

Ukłony
Jan M Fijor

Proszę nie przelepiać Definicji przekładu z podręczników filologicznych bo je znam.

I proszę dyskusji nie kończyć, bo nie do Pani ta decyzja należy.

Proszę jedynie odnieść się do mojej ostatniej wiadomości i wyjaśnić wskazane przeze mnie „niespójności”. Bo ta duskusja faktycznie nie ma sensu wobec Braku odpowiedzi na konkretne pytania.

Rozumiem że trafiłam w „dziesiątkę” skoro tak uporczywie unika Pani podjęcia się tego wyzwania. Kolejne przykłady mogę mnożyć dziesiątkami.

pozdrawiam,

Marta K

Nie komentowałam do tej pory Pań wywodów na temat mojego przekładu książki „Dancing the Dream”/„Roztańczyć Marzenia”, ponieważ uważam, że prowadzenie dyskusji jest sztuką dyplomacji i wymaga przestrzegania podstawowych zasad kultury wypowiedzi, a ja nie wdaję się w słowne „przepychanki”. Dlatego przedstawię krótko, to co mam do powiedzenia:
1. PRZEKŁAD (podkreślam…przekład, nie tłumaczenie) tekstu literackiego o charakterze poetyckim, filozoficznym, refleksyjnym (a z takimi tekstami mamy do czynienia w książce „Dancing The Dream”/„Roztańczyć Marzenia” )nie jest i nie może być postrzegany przez tłumacza w kategoriach dosłowności.
Istotą PRZEKŁADU tego rodzaju literatury jest przekaz myśli, intencji autora, a nie słów, zwrotów, którymi się posługiwał. System semantyczny obu języków: angielskiego i polskiego jest zdecydowanie różny. I w gestii tłumacza leży, jakich srodków stylistycznych użyje dla przekazania danej sekwencji i oddania istoty tekstu/ całego dzieła. Przykład: przytoczony tutaj tytuł utworu „Heal the World”: proponowany przez Panią „Uleczyć świat” — jest tłumaczeniem, analitycznym przekazem. „…Aby Świat stał się lepszy” oznacza to samo , tylko w bardziej poetyckim wymiarze i jest bardziej ukierunkowane na przesłanie samego artysty, który wielokrotnie podkreśla:
„make the world a better place” — „uczyńmy Świat lepszym miejscem”. Stąd mój wybór. Zapewniam Panią,że żadna fraza dzieła Michaela Jacksona nie jest w moim przekładzie kwestią dowolności czy przypadku.
2. Większość utworów w książce ma charakter przypowieści. Ta forma literacka wymaga uwypuklenia pewnego motta, ukazania kwintesencji eseju.
Stąd w przekładzie pojawiają się końcowe zdania, skłaniające czytelnika do refleksji. Nie są one jednak „dodatkiem” od tłumacza, tylko wynikają bezpośrednio z treści danego utworu. Stanowią pewnego rodzaju figurę stylistyczną charakterystyczną dla tej formy literackiej. Słowa „trzeba”, „należy” są w języku polskim jak najbardziej adekwatne do tej formy literackiej. Każda przpowieść zawiera bowiem jakąś naukę, zgodnie z która „trzeba”, „należy” postępować.
3. Tytuł ksiązki:„Roztańczyć Marzenia”- tu mogę jedynie powtórzyć za Wydawcą książki Panem Janem Fijorem: nie można „wytańczyć” marzeń.
„Roztańczyć” — czyli ” pozwolić im trwać”, „nadać bieg”, co zresztą odnosi się bezpośrednio do końcowej myśli utworu: „bo marzenia nigdy nie przemijają”.
Niniejszym uważam powyższą dyskusję za zamkniętą.
z poważaniem
krystyna mierzwiak
tłumacz książki.