Z Chile donoszą o zwycięstwie — po raz pierwszy od 20 lat, czyli od odejścia od władzy gen. Pinocheta, prezydentem tego pięknego i mądrego narodu został  kandydat konserwatystów, Sebastian Pinera. Wkrótce przybliżymy jego sylwetkę. Pińera jest absolwentem Harvardu, miliarderem, głównym udziałowcem chilijskich linii lotniczych LAN Chile, które dzięki swym umiejętnościom podniósł z niebytu. Do pieniędzy i teraz do władzy doszedł cieżką pracą. Pochodzi z rodziny niegdyś wpływowej, ale zubożałej. W przegranym polu znalazł się b. prezydent kraju, Eduardo Frei.

Przypominamy, że dzięki odważnym reformom znienawidzonego przez siły postępu chilijskiego dyktatora, Augusto Pinocheta, a zwłaszcza zgnieceniu przezeń lewicy, która w początku lat 1970. próbowała na drodze militarnej zrobić z Chile drugą Kubę, kraj ten stał się niekwestionowanym liderem gospodarczym Ameryki Łacińskiej. Dziś - po 20 latach rządów centro-lewicy, która na szczęście nie popsuła tego, co Pinochet stworzył, Chile jest w znacznie lepszym stanie niż reszta kontynentu, jednym z najlepiej prosperujących państw świata.

Podobną niespodziankę zgotowali wyborcy najbardziej antykapitalistycznego, jak dotąd stanu USA, Massachusetts, otóż na fotel senatora zwolniony przez zmarłego niedawno populisty Edwarda „Tada” Kennedy’ego, który przez 47 lat prowadził w Massachusetts lewicową agendę, wybrano właśnie Scotta Browna, republikanina i konserwatystę. Przegrana kandydatki demokratycznej, Marthy Coakley, popieranej przez klan Kennedych i gros stanowego establishmentu zdominowanego przez ciężki socliberalizm jest nie tylko ogromną niespodzianką, ale i poważną porażką rezydującego prezydenta, Barracka Obamy i jego polityki populizmu. Najprawdopodobniej także, Brown wbije gwóźdź w trumnę prezydenckiego programu nacjonalizacji amerykańskiej służby zdrowia, której przyszlość wisi na jednym głosie republikańskiej przewagi w senacie. Przerażeni ogromnymi wydatkami budżetowymi, złamaniem obietnicy zakończenia wojny, a zwłaszcza rozrostem administracji politycznej ze strony prezydenta, massachusettczanie  przełknęli różnice ideowe, pokazując w roczninę od objęcia władzy przez prezydenta  Obamę, że wolność i stare dobre wartości są w Ameryce nadal w cenie. Otuchy dodaje także wiadomość z Wall Street. Na wiadomość o zwycięstwie Browna, w górę poszły wszystkie ważne indeksy rynku papierów wartościowych, a także dolar. Nie oznacza to jeszcze, że w gospodarce amerykańskiej nastąpił jakiś zasadniczy przełom, ale przynajmniej nadzieja na lepsze wraca.

Nie chcę zapeszać, ale ten przystojny facet o fizjonomii Gary Coopera czy Gregory Pecka, siedzący w pick-upie forda, to przyszły (już za 3 lata) prezydent USA.

 P.S.  Tylko u nas wraca stare; po niepowodzeniach ze zniesieniem abonamentu radiowo-telewizyjnego, likwidacją pozwoleń na budowę, okazuje się, że nie da się także zlikwidować obowiązku meldunkowego, wprowadzić odpowiedzialność urzędników za krzywdy wyrządzone obywatelom, czy zreformować antybiznesowych ustaw. Za to udaje się stara dobra korupcja i wspieranie swoich (kasyna) kosztem naszych (jednoręcy bandyci). Wierzę jednak, że jeśli udało się w Massachusetts, to uda się i nad Wisłą!